دل نوشته‌های من

دل شوره عجيبي دارم براي سال جديد.
نمي دونم چرا اينجوري شدم.هيچ وقت اينطوري نبودم  .دايما احساس مي کنم که ديگه هيچ وقتي برام نمونده.تمام وقتم رو با خوندن و یاد گرفتن و انجام دادن
تمام کارهایی که تا حالا نکردم و هر دفعه به بهانه ای از زیر اونا دررفتم ، پر میکنم تا به خودم به قبولونم که از وقتم دارم درست استفاده میکنم و زمانی رو از دست نمیدم ولی باز این فکر منو کلافه میکنه.
احساس ميکنم زمان مثل برق ميگذره و من نميتونم از وقتم استفاده کنم.حالت عجيبيه نميشه با کلمات اونو وصف کرد. بی اختیار رفتم سراغ تقویم جدید که ببینم چقدر وقت دارم.
چقدر وقت دارم؟ خودم هم تعجب کردم از این فکر.مگه قراره چی بشه که من فکر کردم وقتم رو به اتمامه! نمیدونم چرا و چطور این فکر به سراغ من اومده...
وقتي تقويم سال جديد رو باز کردم از روي کنجکاوي رفتم ببينم تاريخ تولدم چند شنبه هست ، ديدم تولدم مصادف با يه تولد ديگه اي هم هست تولد امام زمان.خیلی جالب بود ، یه حس عجیبی داشت برام. تولد 28 سالگی من  چه ربطی به تولد امام عصر داشت .نداشتن وقت و "زمان "، مصادف بودن زاییده شدن من با امام "زمان ".
هر جای این قضیه رو نگاه میکردم به "زمان "ختم میشد.وقتی دقیق تر نگاه کردم دیدم امسال سال کبیسه هم هست یعنی یه سال طولانی ، لااقل یه روز بیشتر از سالهای دیگه.نمیدونم ....
انگار زمان میخواد یه چیزی رو به من بگه که من نمی فهمم!پیش خودم گفتم خیلی خرافاتی شدی ها! خب معلومه یه همچین تاریخ هایی بالاخره با هم مصادف میشه.
ولی چیزی که برای من خیلی عجیب بود اینه که درست در زمانی که من این احساس رو دارم این اتفاقات میافته.از اول هم سال 87 برای من سال خاصی بود. چون هر اتفاق مهمی که قراره برای من اتفاق بیافته توی همین سال جدیده.موقعیت های کاری ، زندگی و خلاصه همه چیز حتی کارت پایان خدمت هم یکی دو روز بعد از تولدم میگیرم.یه جورایی هدیه تولد به خودم هست.
هنوز نتونستم برای خودم این قضایا رو حل و فصل کنم.تنها چیزی که تونستم از این قضایا یاد بگیرم اینه که همچنان با دعا و تلاش سعی کنم قبل از اینکه وقتم تموم بشه به چیزایی که دوستشون دارم برسم.

پیشاپیش سال نو هم مبارک . شاید دیگه فرصتی نباشه برای تبریک سال جدید

نوشته شده توسط من در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 19:13 موضوع | لینک ثابت

دستانم بوي گل ميداد،مرا به جرم چيدن گل محاکمه کردند. .
اما هيچکس فکر نمي کرد من يک گل کاشته باشم.